13/12/2007 - KIZIMA MEKTUPLAR(2)
Gecenin bir vakti sana yazmamın sebebi; seninle hayatımda şu an ki yaşadıklarımı, içsel gerçeklerimi, içselliğimi ve gerçeklerimi paylaşmak istemem sadece. Aslında bunu taa sabah yatağımdan kalkınca yapmayı imgelemiştim.Olmadı işte. Sende haklısın.Kendi açından tabii...
Zaman zaman belki de kısa aralıklarla bu bana oluyor,tetikleyen ne bilemiyorum,kendimi dipsizliğin en dibinde debelenirken buluyor çıkmak bile istemiyorum.Sende farklı gelişiyor,sen uykuya ve içine kapanmaya çekilirken benim dışa vurumum artıyor,karşımdaki nasibini alıyor...
Başkaları ile ilişki kurmadan da yaşanmıyor işte.kendime yönelik mazohist sapmalar mı gösteriyorum acaba,ruhuma eziyet etmekle???
O gün telefonda sen huzurlu ol deyip onca olumlu şeyleri ardı ardına sıralarken bunu farkettim bir an.
İçinde bulunduğum bu olumsuz özgürlüğün bedeli bu herhalde.
Özgürlük ise kişiye göre değişen çelişkili bir kavram.
Kendimle uğraşmaktan usanç geldi.Bazen bu dünyanın içinde tam ortasında gayet mutlu olurken bazen bu dünyaya ait değilmişim gibi geliyor.
elimi kolumu kim ya da ne bağlıyor benim?
Bağlı olmayan sadece yaratıcı(!) düşlerim oluyor,
frenim tutmuyor o noktada
sadece düşler.
Kendi uydurmalarım,ve onlara inanmam.
Eylem yok tembellik ön plana çıkınca
öylece kalakalıyorum fitili bir noktada ıslanmış dinamit gibi patlayamıyorum
İçim enerji dolu.
Galiba hatam kendi kendime yetememek
ve yalnızlık...Aslında sen varsın bu anlamda şikayetim olmamalı değil mi?
Sana bunları yazarken ve bir anlamda sohbet ederken aynı anda bu konuda yazılmış yazılara bakıyorum bir yanım bıyık altından gülüyor.
(Yalnız kadınlar mutludur, rahattır, üstelik hiç bir kadın sonsuza kadar yalnız kalmaz. En azından kendisi istemedikçe... Kalabalık gidilen bir yemekte, bir sürü çiftin arasında bekar olmak belki biraz can sıkıcıdır ama bu davetlere sık sık katılmak zorunda değilsin... Çevrendekilerin aşk hayatındaki gelişmeleri duymak için sabırsızlanmaları ve sürekli sorular sormaları da hoş olmayabilir. Sen de onlara en son katıldığın partide kaç kişinin numaranı almaya çalıştığını heyecanla anlatırsın, emin ol ki içten içe yerinde olmak isteyeceklerdir, sana "yani yine birini bulamadın öyle mi" demelerine aldanma sakınnnnn)hahahahahaa....
Sevgili kızım;
ihtiyacım oluyor bazen dertleşmeye,inan ki kendi kendimle konuşmalarım beynimde yankılandığı sürece karışıyorum çözülmez oluyorum işte böyle.
Durum ortada.
Oysa beş sen önceki ben bu değildi.En azından gelen yedileri kırkları dağıtmasını bilirdi. O nerede?neden??? niye???? bu kesinlikle ben olamam???
iki sene öncesi alışageldiğim bir formatı resetleyip bu formatta devam ettiğimden beri tuhaf oldum ben yaa....diyeceksin ki çok mu doyurucuydu? kesinlikle hayır,konu bu da değil.konu alışkanlık sadece adapte meselesi yani...Olamıyorum bir türlü bir yerlerden patlak veriyor.Umarım gececek ama ne zamannn???
Beni tutan ne
Engel benim kendime kimse değil öylemi?
Ya da kurallar
Kimbilir?????
Kime neyi ıspatlamak zorundayım ki ben kendimden başka?
bitsin artık bu işkence bitmesini diliyorumm.İçimde saklanan o duyarlı,munis,edilgen,anlayışlı,sevgi ve şefkat dolu insansı yanım kaybolmadan!!!
En çok da bundan korkuyorum.
İçimde bir tahta kurdu besliyorum
Beni kemiriyorr...
Neyse ki görüşeceğimiz günler yakın.Seni çok seviyorum.
| 
